Ölü çocuklar dolaşıyor aramızda...

Kimi çalıştığı inşaattan düşerek, kimi tavuk yıkama makinesine düşerek,
 
Kimi çalıştığı atölyede çıkan yangında, kimi kaynak yaparken meydana gelen patlamada,
 
Kimi tamir ettiği asansörün kabiniyle tavanı arasında sıkıştı, kimi pres makinesine,
 
Kiminin üzerine tamir etmeye çalıştığı su motoru düştü, kiminin üzerine yük asansörü,
 
Kimi hayvanlarını otlatırken uçuruma düştü; kimi cam takarken, kalıp dökerken boşluğa,
 
Kimi zehirlenerek. Kimi yanarak. Kimi boğularak. Kimi trafik kazasında.
 
2013 yılında tam 56 çocuk işçi dünyadaki tek çocuk bayramını kutlamakla övünen güzel ülkemizde can verdi.
 
Bulduğu her fırsatta işsizliğinin azalması, istihdamının artması ile övünen çok gelişmiş ülkemizde çocuk işçi sayısı 2013 yılında 8 milyon 397 bine ulaştı.
 
Gerek 4+4+4 yasası ile zorunlu ilköğretim yaşının 13'e düşürülmesi, gerek tekstil patronlarının isteği ile 'ağır ve tehlikeli işler Yönetmeliği'nde' yapılan değişiklikle, başta tekstil olmak üzere yaklaşık 45 iş kolunun tehlikeli işler kapsamından çıkarılmış olması gibi bilinçli ve istekli yürütülen politikalarla bugün ülkemizdeki her beş çocuktan biri işçi olarak çalıştırılmakta.
 
İşte bugün bu politikaları yürütenlerle onlara destek verenler, tüm samimiyetsizlikleri tüm riyakarlıklarıyla çocuk bayramını kutlayacaklar. Çalışmak zorunda olmayan çocuklarının ellerinden tutup okullarına gidecek, pür neşe gösterilerini izleyecekler. Onlar çocuklarının rengarenk kıyafetler içindeki fotoğraflarını süslü püslü albümlerde arşivlerken, kim bilir bu yıl, yüzü gözü kir pas içinde kaç işçi çocuğun daha ölüm haberi arşivlenecek gazetelerin kıyı köşelerindeki solgun sayfalarında.
 
2013 yılında 56'sı iş kazalarıyla,33'ü devlet terörüyle olmak üzere tam 633 çocuk yaşam haklarını koruyamadığımız için can verdi bu topraklarda...
 
Bugün 23 Nisan,
Ölü çocuklar dolaşıyor aramızda,
Yaşam haklarını koruyamadığımız tam 633 can,
Hiç büyümeyecek olan.