Sigortası yoktu, maaş da bağlanmadı 

Burada kendisine yeni bir hayat kurmayı umarken 2009 yılında silikozise yakalandığını öğrendi. Muş, Diyarbakır ve Elazığ'da tedavi gördü. Son bir yıldır köyünde oksijen tüpüne bağlı bir biçimde yaşayan Eldemir, bundan 67 gün önce İstanbul'daki Yedikule Göğüs Hastalıkları Hastanesi'ne yatırıldı. Ancak tedavi imkanı olmadığı için önceki gün hayata gözlerini yumdu.
 
Sigortası olmayan Eldemir'e silikozis hastalarına maaş bağlanacağı yönünde yasa olmasına rağmen maaş da bağlanmadığı ortaya çıktı.
 
Eldemir'in ölümü son olmayacak. Sadece Eldemir'in köyü Bostankent'te 10-12 kadar silikozis hastasının olduğu söyleniyor.
 
Yüzlerce kişi ölümü bekliyor 

Eldemir'in ölümüyle silikozisten dolayı hayatını kaybeden işçilerin sayısı 48'e ulaştı. Elbette bu sayı açığa çıkmış, hastane kayıtlarına geçmiş ölü sayısı. Birçok işçinin ise hastane yüzü görmeden öldüğü düşünülürse silikozis kurbanlarının daha çok olduğu açıktır. Çünkü bu ölümcül hastalığa sebep olan kot taşlama işinde binlerce kişinin çalıştığı biliniyor.
 
Kar uğruna işçi yaşamının hiç sayıldığı bu düzende, silikozis devletin de tüm kurumlarıyla ortak olduğu bir büyük katliamdır. Her ne kadar uzun süreli mücadeleler sonucu hastalığa yakalanmış olanlara, ancak çalıştığını ispat etmesi halinde maaş bağlanması yönünde bir yasa çıkmışsa da bu, bu büyük suçun sorumluluğunu ortadan kaldırmayacaktır. Bu büyük insanlık suçuna imza atanlardan hesap sorulması gibi bir büyük görev hala ortada durmaktadır.

Kızıl Bayrak
" /> Silikozise 48. kurban, sırada yüzlerce işçi var... - İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi

Silikozise 48. kurban, sırada yüzlerce işçi var...

Sorumlular hesabını vermedi! 
 
Silikozis hastalığı nedeniyle ölümü bekleyen yüzlerce işçiden biri daha hayatını kaybetti.
 
Kayıtlara silikozis katliamının 48. kurbanı olarak geçen işçi Ali Rıza Eldemir. Eldemir 2000 yılında iş bulma umuduyla geldiği İstanbul'da, hiçbir güvencesi olmadan kot taşlama atölyesinde çalışmaya başladı. Esenyurt ve Gaziosmanpaşa Küçükköy'deki farklı atölyelerde 2005 yılına kadar çalıştı. Eldemir bu tarihte silikozisin ilerici ve devrimci güçler tarafından kamuoyuna taşınmasının ardından kaçak atölyeler kapatılınca köyüne döndü.